Oekraïne, verbouwing internaat

In 2009 is de verbouwing en herinrichting van school en internaat Nr 8 in de stad Kharkow in het oosten van Oekraïne gestart, onder meer met financiële ondersteuning van Sam’s Kledingactie en lokale sponsors. Op de school zitten 140 kinderen in de leeftijd van 6 tot 17 jaar die polio hebben gehad of die een verstandelijke beperking hebben. Sam’s Kledingactie doneert in 3 jaar tijd drie maal € 25.000,- aan dit project.

Mark van der Vliet, medewerker planning bij Sam’s, bracht in juli 2011 een bezoek aan de school: ‘Vanaf de straat is de school één van de vele betonnen gebouwen waar de stad vol mee staat. Buiten staat een vrouw met een bosmaaiertje het kolossale grasveld te maaien. Ik kijk om me heen en ik schat dat ze twee dagen nodig heeft om het gras kort te maaien. Voorbij de ingang staat een oude gele schoolbus die onlangs met behulp van onze donatie geheel is opgeknapt, weliswaar op de ‘Oekraïense’ manier, maar je kan zien dat eraan gewerkt is. Het is echte oude bus, een blok massief staal, zo lijkt het wel. En op mijn vraag of het niet eens tijd wordt voor een nieuwere bus krijg ik het antwoord dat die er wel zijn, maar die kunnen de helft van de winter niet rijden omdat die nieuwe  bussen vol zitten met technische snufjes en luxe  maar dat dat helaas niet werkt bij temperaturen  rond -30 graden Celsius… Een antwoord dat ik gezien de wintertaferelen bij NS alleen maar kan beamen.

De directrice mevrouw Olga Yalova vertelt dat de kinderen op zomerkamp zijn aan de kust. Zodoende kunnen veel klussen worden aangepakt. Bij de ingang zie ik veel bedrijvigheid want de ontvangsthal wordt compleet gerenoveerd. Als ik door de gangen loop zie ik een frisheid die je in een school zou mogen verwachten. Ik stop bij een groot bord vol met tekeningen van de kinderen. Ondanks de beperkingen zijn de kinderen erg creatief en ik zie een gevarieerd aanbod van diverse fantasieën vertaald op papier.

In de lokalen hangen nieuwe schoolborden en door het contrast met de oude en de nieuwe spullen is te zien wat er met het geld, dat Sam’s heeft gedoneerd, is bereikt. Ik krijg de nieuwe dakgoten en regenpijpen te zien en op de 2e etage zie ik ook dat het dak vernieuwd is. Het personeel dat normaal gesproken voor de begeleiding van de kinderen zorgt, staat hier nu volop te werken. De sfeer onder de mensen is goed. Iedereen zet zich volop in en dat moet ook want als de kinderen weer terugkomen moet alles klaar zijn.

Aangekomen in de wasruimte zijn 3 onvervalste Oekraïense wasvrouwen volop aan het werk om al het linnengoed schoon te krijgen. Ik krijg meteen te zien dat er ook nieuwe wasmachines zijn en merk aan hun reactie dat ze daar toch wel heel blij mee zijn. Ik wil een foto van hen maken maar een van de vrouwen duikt gauw een andere kamer in. De andere twee poseren met trots voor hun wasmachines. Daarna lopen we weer naar buiten en we lopen nu om het hoofdgebouw heen. Er staat nog zo’n groot gebouw waar we ook naar binnen gaan. Ik schrik als ik daar binnen ga. Zo zag het er dus uit in het hoofdgebouw voor de verbouwing. Als ik afscheid neem Bij de ingang loop ik weer langs het vrouwtje met de bosmaaier. Gaat toch harder dan ik dacht.”

« Terug naar projecten